Yapay son tarihler kayıptan kaçınma dürtüsünü tetikleyerek rasyonel ertelemelerin önüne geçebilir
Yüksek riskli müzakerelerdeki yapay son tarihler, kayıptan kaçınma psikolojisini tetikler. Bu durum, son dakika anlaşmalarını erken uzlaşmalara kıyasla üç kat daha olası hale getirir.
Yapay son tarihler, müzakerecileri rasyonel bekleme sürelerinden vazgeçmeye zorlar. Bu durum, psikolog Daniel Kahneman ve Amos Tversky tarafından tanımlanan 'kayıptan kaçınma' dürtüsünü harekete geçirir. Beklenti teorisine göre insanlar, bir kaybın acısını, eşdeğer bir kazancın sevincinden iki kat daha şiddetli hissederler.
Bu hikayenin devamı uygulamada — okumaya devam etmek için aç.