Gevşemeyi kaygıyla kademeli olarak eşleştirerek korkuları yenin

Sistematik duyarsızlaştırma, derin gevşemeyi kaygı uyandıran durumlarla kademeli olarak birleştirir. Bu, insanların korku ve fobilerini yenmelerine yardımcı olur. Joseph Wolpe tarafından 1950'lerde geliştirildi. Bu terapi bir "korku hiyerarşisi" kullanır. Hafif bir tetikleyiciyle başlar ve yavaşça daha yoğun olanlara ilerler. Kaygı arttıkça, bireyler derin nefes alma gibi gevşeme teknikleri uygular. Bu, korku ve gevşemenin bir arada bulunmasını imkansız kılar. Bu yapılandırılmış yaklaşım, korkularla bir anda yüzleşmekten daha az korkutucudur. Bu da daha yüksek başarı oranlarına yol açar. Spesifik fobiler için genellikle %70'i aşar. Hastaları korkularını aktif olarak kontrol etmeleri için güçlendirir. Modern sanal gerçeklik terapilerine bile uyarlanır.