Beyin, film illüzyonunu gözdeki görüntü kalıntısıyla değil, bilişsel işleme yoluyla yaratır
Sinemadaki hareket illüzyonu, görüntülerin retinada asılı kalması değil, beynin gerçekleştirdiği gelişmiş bir bilişsel kurgunun sonucudur.
Sinema, hareketi taklit etmek için 'phi fenomeni' ve 'beta hareketi' ilkelerine dayanır. Bu durum, gözün kareler arasındaki görüntüyü basitçe hafızasında tuttuğu yönündeki yaygın efsaneyle çelişir. 19. yüzyıldaki 'görme sürekliliği' teorisi, retina üzerindeki ardıl görüntülerin karanlık boşlukları doldurduğunu savunuyordu.
Bu hikayenin devamı uygulamada — okumaya devam etmek için aç.
Uygulamada Okumaya Devam Et
2 paragraf daha · ve 2 soruluk bir test